Ankara'da Aşık Olmak Zor İki Gözüm
Ezgi Çataltepe

Ankara'da Aşık Olmak Zor İki Gözüm

Siyasi yazılar yazmıyorum siyaseti okuduğum halde. Çünkü okudukça öğrendim ki siyaset, devlet dünyanın karanlık tarafı, soğuk tarafı. Ölümün, savaşın tartışıldığı bunların bilimselleştirildiği bu dünyada bunları yazmanın bunları çalışmanın insan vicdanını lekelediğini öyle çok gördüm ki kendimi üniversite mezunu bile saymak istemiyorum. Böyle bir gerçekliğin içinde birbiri içine geçmiş ama her biri diğerinin aynısı gibi görünen olayları uzaktan izleyip kendi hayal dünyamda yarattığım bir kutuda saklanmaya uğraşıyorum başından beri. Elbette okumak yoluyla, geliştirilen teorilerle bir yerlere varılacağının farkındayım.Ancak ölümden çok çözümün tartışıldığına bir kez olsun rast gelmedim. Blog yazmaya karar verdiğimde bunlara bulaşmamak için söz verdim kendime. Kendi renklerimi soldurmak istememiştim çünkü. Ama susmakla, hayal kurmakla ölümlerin, savaşların yoksayılabilmesi mümkün mü? Ben yazmasam da düşünmekten kaçsam da renklerim soluyor, şarkılarım susuyor birer birer. Lanetler, kahredişler havada uçuşurken insanlar birer birer ölüyorlar. Kaçtıklarım oturuyor kulaklarıma ve kimse hala bir şey yapmıyor. Beylik laflar edip ülke vatan terör ağıtları yazmayacağım. Çünkü bu ne vatan meselesi ne de millet. Bu mesele ölüm meselesi. Baharı koklayamayan bir çiçeğin kokusunu artık ciğerlerine çekemeyecek olan insanların meselesi. İnsanlığın içindeki şeytanla mücadelesi. Dualar edilir, dilekler dilenir. Nefret kusulur her zaman. Nefretin nefreti doğurduğunu göremeden bağırır insan. Hiçbir intikam bir ciğerin yeniden nefes almasına yardım etmez. Bir ciğeri parçalamak hiçbir insana yakışmaz. Ankara'ya hiç gitmedim. Şimdi orada havalar nasıl olur bilmem. Burada hava ılık, mevsim bahar gibi. Geceleri zaman zaman yaz kokuyor hatta. Ama mevsim ne olursa olsun insanlar hep ölüm kokuyor. Korkular, nefret içimizde büyüyor. Ölen insanların öldüren insanların niteliklerine göre üzülüyor ya da seviniyoruz çoğu zaman. Kalbimiz çürüyor olsa gerek. Savaşın, silahın, ölümün kutsallaştırıldığı bir coğrafyada yaşamak içimi kederle dolduruyor. Herkesin başı sağ olsun. Türklerin değil, Türkiye'nin değil öldürürken içimizde ölen insanlığın başı sağ olsun. Ankara'da baharın başı sağ olsun. İşte şimdi anlıyorum Ankara'da aşık olmak neden zormuş!
Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
"EĞİTİMİN SİGORTASI: ÖĞRETMENLERİMİZ"
MEB’DEN ANDIMIZ SKANDAL TALİMAT HABERİNE AÇIKLAMA
MEB’DEN ANDIMIZ SKANDAL TALİMAT HABERİNE AÇIKLAMA